آیا علت زایمان‌های مشکل‌دار و غیرقابل توضیح می‌تواند مربوط به زمان لقاح، به ویژه زمان مقاربت باشد؟ (زمان SCS = AOs − ۳۶۵ ساعت ± ۱۲–۲۴ ساعت)

آیا زمان لقاح می‌تواند یک متغیر مستقل باشد که از نظر پیامدهای بارداری و نوزاد بررسی شود؟ برای این منظور، SCS یک متغیر زمانی از پیش تعریف شده و فردی را پیشنهاد می‌کند.

مشاهدات ۲۹ ساله SCS نشان می‌دهد که زمان لقاح تا تولد تقریباً ۲۶۰ روز است. فرضیه دقیق‌تری که عثمان یلدیز می‌خواهد به طور مستقل آزمایش شود این است که خطر پیامدهای نامطلوب ممکن است با دوره‌های طولانی‌تر افزایش یابد و زمان‌های بیش از ۲۶۶ روز ممکن است با تولد زنده ناسازگار باشد.

سوال ۲ مستقل از سوال ۱ است. تأیید مشاهده ۲۶۰ روزه، فرمول زمان SCS را به طور خودکار تأیید نمی‌کند.

سیستم تولید مثل زنان در طول چرخه قاعدگی در شرایط فیزیولوژیکی یکسانی قرار ندارد. ساختار هورمونی، دمای پایه بدن و ویژگی‌های مخاط دهانه رحم می‌توانند در حوالی تخمک‌گذاری تغییر کنند. سوال سوم در مورد SCS این است که آیا فاصله زمانی SCS که از نظر ریاضی از پیش محاسبه شده است، به طور سیستماتیک با شاخص‌های باروری قابل اندازه‌گیری مطابقت دارد یا خیر.

فرضیه مکانیسم SCS

فرضیه مکانیسم، که از مشاهدات عثمان یلدیز ناشی می‌شود، نشان می‌دهد که تغییرات در مناسب بودن محیط دهانه رحم و سیستم تولید مثل برای عبور، بقا و انتخاب اسپرم در طول چرخه ممکن است نه تنها بر احتمال لقاح، بلکه بر پیامدهای بیولوژیکی زمان لقاح نیز تأثیر بگذارد. این مکانیسم هنوز اثبات نشده است.

آیا محیط دهانه رحم در طول بازه زمانی SCS از نظر عبور اسپرم، بقا یا انتخاب اسپرم با زمان‌های دیگر تفاوت قابل توجهی دارد؟ اگر چنین است، آیا این تفاوت صرفاً مربوط به احتمال بارداری است یا به پیامدهای بارداری و نوزاد نیز مربوط می‌شود؟